Eskişehir’de yaklaşık 62 yıldır radyo tamirciliği yapan 77 yaşındaki Fehmi Kocuklu, “1970’ten sonra yetişen nesil, televizyon üzerine adapte oldular. Biz de artık son demlerimizde, yapabildiğimiz kadar bu işi yapmaya çalışıyoruz” dedi.
Onlarca yıldır radyo tamirciliği yaparak ekmek parası kazanan Fehmi Kocuklu, mesleğini hala severek sürdürüyor. Cumhuriyet Mahallesinde bulunan dükkanında radyo tamirine devam eden Kocuklu, mesleğinin son temsilcilerinden birisi olarak öne çıkıyor. Yetiştirdikleri çırakların bu mesleği yapmadıklarını anlatan Kocuklu, 1970’ten sonra yetişen neslin televizyon üzerine adapte olduğunu dile getirerek radyo tamirciliğinin artık son demlerini yaşadığını söyledi.
“Hala devam ettiğim, çok sevdiğim bir meslek”
Kendisinin 1966 yılından beri radyo tamiri yaptığını ifade eden Fehmi Kocuklu, “Lisede okurken çok sevdiğim bir abim vardı. Elektroniği de seviyordum. Ona yardım etmek için bu işe girdim. Lise bittikten sonra da dükkan açmak zarureti oldu. Aynı zamanda Ankara’da akademide öğrenim yapıyordum. Daha sonraları evlendik, askerlik derken 20252e kadar bu şekilde geldik. Hala devam ettiğim, çok sevdiğim bir meslek. İnsan sevmezse yapamaz, çok meşakkatli bir meslek” şeklinde konuştu
“Eski radyolara FM monte ederek yeniden can veriyorum”
Yıllar önce radyonun fevkalade kıymetli olduğunu vurgulayan Kocuklu, “1-2 maaşla ancak bir radyo alınabiliyordu ve ruhsata tabiydi. Devlete her sene vergisi ödenirdi. Radyolarda çok güzel programlar yapılırdı. Daha sonra radyoculuk sektörü, sanayinin gelişmesiyle ve frekansların da düşük olması küçüldü. Bizim uzun dalga, orta dalga ve kısa dalga radyolarımız tamamen iptal oldu, kapandı. Şimdi sadece FM’den yayınlar yapılıyor. Bir de uydudan yayınlarımız var. Eski radyolarımız FM frekanslarımız yoktu. Şimdi ben o frekansları eski radyolara monte ederek yeniden onlara can veriyorum, çalışmalarını sağlıyorum. En çok yaptığımız iş bu” ifadelerini kullandı.
“Mesleğimin son temsilcilerinden birisiyim”
Aslında bir geleneği yaşatmaya çalıştığından bahseden Kocuklu, sözlerine şöyle devam etti:
“Bu mesleğin hakikaten son temsilcilerinden birisiyim. Yeni yetiştirdiğimiz çıraklarımız bu mesleği görmediler. 1970’ten sonra yetişen nesil, transistörlü ve yeni sisteme, televizyon üzerine adapte oldular. Biz de artık son demlerimizde, yapabildiğimiz kadar bu işi yapmaya çalışıyoruz.”
