Eskişehir’de motor sporları için antrenman sahası bulamadıkları için çevre illerdeki parkurlara gitmek zorunda kalan sporcular, yetkililerden sadece doğal bir etap ve çalışma alanı talep ediyor.
Eskişehir’de motor sporlarına gönül veren profesyonel yarışçılar ve minik yetenekler, kentte antrenman yapabilecekleri bir tesis olmamasının sıkıntısını yaşıyor. Aralarında Türkiye şampiyonalarında derece hedefleyen çocukların da bulunduğu sporcular, uygun saha olmadığı için boş arazilerde ya da kilometrelerce yol kat ederek komşu illerdeki parkurlarda çalışıyor. Yerel yönetimlerden yıllardır pist talebinde bulunan motosiklet tutkunları, güvenli ve resmi bir alanın hem sporcu yetişmesi hem de sokaktaki bilinçsiz sürüşün önüne geçilmesi için şart olduğunu vurguluyor.
“Küçük illerde var, bizde yok”
2008 yılından bu yana mücadele verdiğini belirten Fatih Yılmaz, “Şehrimizdeki problem şu; motor sporlarıyla ilgili hiçbir etkinliğimiz, antrenman alanımız veya yarış alanımız yok. 2008 yılından beri bu mücadeleyi veriyorum. Benimle birlikte yola çıkan, yarışan çok değerli arkadaşlarım var ama hala bir sonuç alamadık. Her seçim zamanında sözler veriliyor. Tepebaşı, Büyükşehir ve Odunpazarı belediyelerine kulüp olarak defalarca başvurduk ama bir antrenman sahası bile elde edemedik. Şu an boş bir alanda çocukları yetiştirmeye çalışıyoruz. Balıkesir, Bilecik, Afyon, Uşak gibi bizden daha küçük iller bile antrenman sahası oluşturuyor fakat bizde yok. Bu bir belediyenin yapamayacağı bir şey değil; iş makineleriyle, doğal etaplarla yapılabilir. Biz asfalt istemiyoruz, maliyeti olmayan doğal bir antrenman sahası istiyoruz” dedi.
“Çayırda köylüler, ormanda yasaklar durduruyor”
Oğlu Melih’in antrenmanları için şehir dışına gitmek zorunda kaldıklarını ifade eden Serdar Közmez, “Melih şu an 9 yaşında ve 3 yıldır biniyor. Geçen sene 2025’te TMF’nin düzenlediği üç motokros yarışına katıldı. Eskişehir’de pistimiz olmadığından dolayı antrenmanlara ya Afyon’a ya da Balıkesir’e gidiyoruz. Eskişehir’de hiç antrenman yerimiz yok. Biz zaten enduro camiasının içindeyiz, Melih de çok istekli. Ancak parkur olmadığı için antrenman yaptıramıyoruz; böyle çayırlara geliyoruz, burada da köylüler koyunları olduğu için rahatsız oluyor. Kent ormanına gidiyoruz, orası da yazın yangın riskinden dolayı yasak oluyor. Kendi imkanlarımızla sürekli şehir dışına gidiyoruz” diye konuştu.
“Sokaktaki gençlerin gazını parkurda alırız”
Kocaeli’ndeki imkanları örnek gösteren Poyraz Davut Avcı, “2005 yılından beri Kocaeli’ndeyim ve orada her ilçede parkurumuz var. Eskişehir’de 50’ye yakın yarışçımız var, çocuklarımız da yarışıyor ama en yakın parkur Afyon’da, Kütahya’da veya Bilecik’te. Bizden küçük illerin bile parkuru varken Eskişehir’de olmaması üzücü. Bize sadece atıl bir yeri göstersinler, biz kendi imkanlarımızla orayı yaparız. Bize taş, toprak, ağaç yeterli. Ayrıca sokaklarda bilinçsiz motor sürenler var; o parkurda o gençlerin gazını alır, onlara ileri sürüş eğitimi veririz diye düşünüyoruz. Oğlum 9 yaşında ve hayali Zayn Sofuoğlu gibi kendi parkurunun olması” ifadelerini kullandı.
“Hayalim dünya yarışlarında birinci olmak”
Minik sporcu Melih Közmez, duygularını şöyle dile getirdi: “Yaklaşık 3-4 yıl oldu, motora binince çok eğleniyorum. Eskişehir’de bir parkur olsa çok güzel olurdu ama maalesef yok. Hayalim Türkiye’yi temsil etmek ve dünya yarışlarında birinci olmak. Yaşıma en yakın olarak Zayn Sofuoğlu’nu örnek alıyorum, onunla tanışmak isterim.”
“Dünya şampiyonu olmak ve Türkiye’yi temsil etmek istiyorum”
9 yaşındaki Rüzgar Avcı ise, “5 yaşından beri motora biniyorum ve asla ekipmansız binmiyorum. Babam bana çok yardımcı oldu, motor sürmeyi onun sayesinde öğrendim. Zayn Sofuoğlu’nu örnek alıyorum. Dünya şampiyonu olmak ve Türkiye’yi temsil etmek istiyorum. Yakınımızda parkur yok, olsa aslında çok güzel olurdu.” dedi.
