Adana’da 24 yaşındaki hemşire Havva Nur Atcıoğlu, şubat ayında meme kanseri olduğunu öğrendi. Aylar süren kemoterapinin ardından yapılan son kontrollerde kanserli hücrelerin vücudundan temizlendiğini öğrenen Atcıoğlu, sevincini kentte düzenlediği konvoyla kutladı. Atcıoğlu’nun en büyük destekçisi ise 14 yıl önce meme kanserini yenen annesi Songül Tetik oldu. Anne-kızın aynı hastalıkla mücadele edip kanseri yenmesi duygu dolu anlara sahne oldu.
Adana’da özel bir hastanede hemşire olarak görev yapan 24 yaşındaki Havva Nur Atcıoğlu, şubat ayında göğsünde fark ettiği kitle nedeniyle hastaneye başvurdu. Yapılan kontrollerde iki tümör tespit edilen Atcıoğlu, patoloji sonucunun ardından meme kanseri olduğunu öğrendi. Genç hemşirenin tedavisine vakit kaybetmeden başlanırken, aylar süren kemoterapi süreci başladı.
Yoğun tedavi sürecinin ardından bu hafta yeniden kontrole giden Atcıoğlu, yapılan tetkiklerde kanserli hücrelerin vücudundan temizlendiğini ve hastalığı yendiğini öğrendi. Büyük sevinç yaşayan genç hemşire, bu mutluluğunu ailesi ve yakınlarıyla birlikte düzenlediği konvoyla kutladı.
Araçların üzerine “Kanseri yendim” ve benzeri ifadelerin yer aldığı pankartlar asılırken, konvoya katılan vatandaşlar da Atcıoğlu’na korna çalarak destek verdi. Yoldan geçen araçların da konvoya katılarak korna çaldığını gören genç kadın, büyük bir duygu seli yaşadı.
Annesi de 14 yıl önce aynı hastalığı yenmiş
Havva Nur Atcıoğlu’nun kanser mücadelesindeki en büyük destekçilerinden biri ise annesi Songül Tetik oldu. Tetik’in 2012 yılında meme kanserine yakalandığı, göğsünün alınmasının ardından 8 kür kemoterapi gördüğü ve 2015 yılında son doz tedavisini alarak hastalığı yendiği öğrenildi.
Anne Tetik, kendi yaşadığı zorlu sürecin ardından bu kez kızının yanında yer aldı. Kızına kendi mücadelesini örnek göstererek moral veren anne, “Ben bu hastalığı yendim, sen de yeneceksin” diyerek kızının tedavi sürecinde en büyük destekçisi oldu.
“24 yaşında kanser olduğumu öğrenince çok üzüldüm”
Kanser olduğunu öğrendiğinde büyük üzüntü yaşadığını anlatan Havva Nur Atcıoğlu, hastalık ve tedavi sürecine annesi sayesinde yabancı olmadığını belirterek şöyle konuştu:
“Şubat ayında göğsümde bir kitle olduğunu hissettim. Hemen hastanenin genel cerrahi bölümünden randevu alarak doktora gittim. Yapılan kontrollerde iki tümör olduğunu öğrendik. Patoloji sonucunun ardından her şey ışık hızında gelişti ve kanser olduğumu öğrendim. 24 yaşında kanser olduğumu öğrenince çok üzüldüm ama herkesin bir hikayesi olduğunu düşünüyorum. Bu süreçte annem her anımda yanımdaydı. Ben de onun kanser hastalığını atlatmaya çalıştığı dönemde tüm süreçlerde yanındaydım.”
“Kornaları duyunca gözyaşlarımı tutamadım”
Hastalığı yendikten sonra düzenledikleri konvoy sırasında yaşadığı duygusal anları da anlatan Atcıoğlu, vatandaşların desteğinin kendisini çok etkilediğini söyledi.
Atcıoğlu, “Konvoya ilk başladığımızda kimse korna çalmıyordu. Aracın penceresinden dışarı çıktım ve o esnada kornalar çalmaya başladı. O an çok duygulandım ve gözyaşlarımı tutamadım. Hastalığı yendiğim için çok mutluyum. Allah bütün hastalara acil şifalar versin. Hiçbir zaman pes etmesinler, ışıklarının sönmesine izin vermesinler. ‘Hastayım’ diyerek mücadelelerini bırakmasınlar. Herkesin hikayesi farklı işliyor, ben onların da başaracağına inanıyorum” diye konuştu.
Anne 14 yıl önce aynı mücadeleyi verdi
Kızıyla aynı hastalıkla mücadele eden ve yıllar önce kanseri yenen Songül Tetik ise kendi hastalık sürecini anlattı.
Tetik, “2012 yılında kansere yakalandım. O anda dünyam yıkıldı. Ancak etrafıma baktım ve çocuklarım olduğu için yıkılmayacağımı, bu hastalığın üstesinden geleceğimi söyledim. Göğsüm alındıktan sonra tabii ki duygusal olarak çok zorlandım. Kadın olduğum için bir uzvumu kaybetmiş olmak beni etkiledi. O an hep, ‘Rabb’im, sen bu derdi verdin, şifamı da sen vereceksin’ dedim” ifadelerini kullandı.
“Kızım, beni örnek al ve ayakta dur”
Anne-kızın aynı hastalık nedeniyle sol göğüslerinin alındığını belirten Tetik, sözlerini şöyle tamamladı:
“Ne yazık ki ikimizin de sol göğsü alındı. İşin garip yanı ise şu: Hayat bir imtihan dünyası. Biz de Rabb’im tarafından bu şekilde sınandık. Ama çok şükür, derdimizi verdiği gibi dermanımızı da birlikte verdi.”
