Sakarya’da 1957 yılında henüz ilkokulu bitirdiği gün çırak olarak adım attığı ayakkabıcılık mesleğini 69 yıldır 10 metrekarelik dükkanında sürdüren 81 yaşındaki Abidin Uzun, çırak yetişmemesi ve makineleşme nedeniyle zanaatının yok olmaya yüz tuttuğunu belirterek, “Biz son nesil olarak kaldık” dedi.
İlkokulun kapandığı 1957 yılının haziran ayında çırak olarak sektöre giren Abidin Uzun (81), gelişen teknolojiye ve çırak yetişmemesine rağmen her gün tezgahının başına geçiyor. Dönemin kısıtlı imkanlarında meslek seçmek durumunda kalarak ayakkabıcılığı tercih ettiğini anlatan Uzun, aradan geçen yıllara rağmen mesleğine olan sevgisini kaybetmediğini ifade etti.
“Sadece 5 meslek seçeneğimiz vardı”
El emeğine dayalı işlerin sınırlı bir kazanç sağladığını belirten Abidin Uzun, mesleğe başlama serüvenini anlattı. Uzun, “1957’den beri mesleğin içindeyim. Herhangi bir şikayetim yok. Seviyorum da mesleğimi. Dükkanım 10 metrekaredir. 1957 senesinde ilkokul mayıs ayının sonunda kapandı. Ben de bir pazartesi günü çırak olarak mesleğe girdim. O gün bu gündür, 1957’den beri mayıs ayının birinci gününden beri devam ediyorum. O zamanlar meslekler zaten kısıtlıydı. 5 meslek vardı. Terzi, ayakkabıcı, berber, marangoz ve demirci. Bunlardan birini seçmek mecburiyetindeydiniz yani. El emeği o kadar kazançlı değildir; bugün bundan 5 tane yaparsın, 10 sene sonra yine 5 tane yaparsın” dedi.
“Biz son nesil olarak kaldık”
Sektörün artık tamamen makineleştiğine dikkati çeken Uzun, uzun çıraklık dönemlerinin ve el emeğine dayalı imalatın geride kaldığını aktardı. Artan maliyetler ve gençlerin zanaat öğrenmek yerine farklı sektörlere yönelmesi sebebiyle mesleğin geleceğinin kalmadığını söyleyen Uzun, şunları kaydetti:
“Makineleşmeye ayak uyduran mesleği ve kazancını götürür. Yoksa ’Çırak gelsin de 6-7 sene çıraklık yapsın, ondan sonra imalata başlasın’ devri bitti. Bugünkü şartlarda dükkan kiraları aldı yürüyor, bir de evi kiraysa durum daha da zorlaşıyor. Yaşlanmaya başladığında kazancın da düşüyor. Bu meslek daha ileri yıllarda yok olur, yok olmamasına imkan kalmadı. Bizim ustalarımız gitti, biz son nesil olarak kaldık. Yeniden buna merak saracak, bu işi yapacak eleman yok. Gençler daha basit, yorgunluğu olmayan işlere giriyorlar, daha iyi para kazanıyorlar. Onlar da haklı; sabah 8’de, 9’da işbaşı yapıyor, akşam 5’te paydos ediyor.”
