Adana’da unutulmaya yüz tutan kalaycılık mesleğini 4. kuşak olarak sürdüren Hulusi Deveci, bir yandan bakır kaplara yeniden hayat verirken diğer yandan yazdığı şiirlerle duygularını dizelere döküyor.
Günümüzde gelişen teknoloji ve değişen kullanım alışkanlıklarıyla birlikte kalaycılığa olan ilgi azalırken, bir dönem mutfakların vazgeçilmezleri arasında yer alan bakır kapların kalaylanması için çalışan usta sayısı her geçen gün azalıyor. Adana’da bu geleneksel mesleği sürdüren ustalardan Hulusi Deveci ise aynı zamanda şair olmasıyla dikkat çekiyor.
“1970 yılından beri kalaycılık yapıyoruz”
Ailede dördüncü kuşak kalaycı olduğunu söyleyen Hulusi Deveci, “Babam kalaycı, dedemin kalaycı olduğunu biliyorum. 1970 yılından beri kalaycılık yapıyoruz. Bunun 45 senesi Kozan’da, geri kalan 14-15 senesi Adana’da, Babama söz verdim, ‘Baba, bu mesleği bırakmayacağım; ailede senin ocağın tütsün’ Yoksa emekliyim, Allah’a şükür devletimiz veriyor. Burada çalışıyorum ve buranın ayrı bir özelliği var. Geliyorlar, müşteriler diyor ki bana, ‘Usta, bu atölye, nasıl bu sıcakta nasıl çalışıyorsun?’ Çalışırım tabii. Şu an 38-40 derece havanın sıcağı, burası ise hava sıcaklığının iki üç katı sıcak. Allah yardım ediyor” dedi.
“Ben bu işi para için yapmıyorum”
Kalaycılık mesleğinin kaybolan bir meslek olduğunu dile getiren Deveci, “Ben yapmasam, bu kalaycılığı o yapmasa, öteki yapmasa kim yapacak? Bu işin piriyim, baba dede mesleğim benim. Ben bu işi para için yapmıyorum, baba dede mesleğim olduğu için seviyorum, yapıyorum. Bugün palancılık, nalburiyecilik, demircilik, deriden yemeniyi yaparlardı eskiden; bunlar çok güzel mesleklerdi. Şimdi saysan her şehirde bir tane, iki tane ya var ya yok. Ben aynı zamanda baba dededen gelme bestekarım, aynı zamanda söz yazarıyım” diye konuştu.
