Artvin’de doğuştan görme engelli Kemal ve Süheyla Köse kardeşler, yarım asrı aşkın süredir köy hayatını birlikte omuzlayarak azimleri ve dayanışmalarıyla örnek oluyor.
Artvin’in Ardanuç ilçesine bağlı Bereket köyünde yaşayan doğuştan görme engelli Kemal Köse (74) ile kız kardeşi Süheyla Köse (56), yarım asrı aşkın süredir hayatı birlikte omuzluyor. Köy yaşamının günlük işlerini paylaşan iki kardeşin en büyük destekçileri ise kardeşleri Muhammet ve Oktay Köse oluyor.
Kemal Köse, hayvanların bakımıyla ilgileniyor, odun kırıyor, soba yakıyor ve bahçede çalışıyor. Yaşadığı köyü ve kullandığı yolları ezbere bilen Köse, 17 kilometre uzaklıktaki ilçe merkezine yürüyerek gidebiliyor. Süheyla Köse ise yemek ve ekmek yapıyor, evi çekip çeviriyor, bahçeden ürün topluyor ve süt sağıyor. Oda abisi gibi köyü ve evin etrafını ezbere biliyor.
Köy hayatını kardeşiyle paylaşan Süheyla Köse’nin çocukluğundan beri en büyük hayali okumaktı. Bu hayali için ilk adımı 36 yaşında attı. Ankara’da katıldığı yetişkin eğitiminde kabartma yazı, bilgisayar ve bağımsız hareket eğitimi alan Köse, ardından ortaokul ve liseyi tamamladı. Üniversite sınavını da kazanarak Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Bölümüne yerleşti.
Babasının isteğini diplomasıyla gerçekleştirdi
Süheyla Köse’nin eğitim yolculuğunda babası Latif Köse’nin desteği önemli yer tuttu. Latif Köse, ortaokul yıllarında ders kitaplarını kızına okudu. Üniversite öğrenimi sırasında ise aile üyeleri ve arkadaşları kitapları seslendirerek ona yardımcı oldu.
Kızını üniversite diplomasıyla görmeyi isteyen Latif Köse, Süheyla’nın mezuniyetinden önce hayatını kaybetti. Eğitimini tamamlayıp 50 yaşında diplomasını alan Süheyla Köse, onu babasının kabrine götürdü. Süheyla’nın yaşam öyküsü, kardeşi Oktay Köse tarafından “Süsü” adlı çocuk kitabına da dönüştürüldü.
“Kalemin, silginin ve kitabın kokusu beni çok etkilemişti”
Okuma isteğinin çocukluk yıllarında başladığını anlatan Süheyla Köse, “Altı yaşındayken abilerim beni aşı için okula götürmüşlerdi. Çocuklar oyun oynarken ‘Keşke ben de okula gelebilseydim’ diye düşünmüştüm. Kalemin, silginin ve kitabın kokusu beni çok etkilemişti. Ortaokul kitaplarımı babam okudu. Bazen elektrikler kesildiğinde gaz lambasıyla okumaya çalıştığını hatırlıyorum” şeklinde konuştu
Ailelere engelli çocuklarının eğitimine destek olmaları çağrısında bulunan Süheyla Köse, “Çocuklarına özgüven aşılasınlar. Onlara bir şeyler yapabilmeleri için yardımcı olsunlar. Hiçbir anne baba sonsuza kadar yaşamıyor. Çocukları en azından kendilerine bir tas çorba koyabilecek, bir bardak su alabilecek kadar özgüven kazansın. Eğitim de çok önemli. Engelli arkadaşlarım da hayata küsmesinler. Hayat o kadar da kötü değil, mücadeleye değer. Bir çiçeğin kokusu, bir kediyi kucaklamak, bir hayvana dokunmak bile hayata bağlanmak için bir sebep” dedi.
“Allah’a şükür kimseye muhtaç değiliz”
Köydeki yaşamlarını kendi imkânlarıyla sürdürdüklerini söyleyen Kemal Köse, “Allah’a şükür kimseye muhtaç değiliz. Kendimiz idare ediyoruz” dedi. Kız kardeşinin başarısından gurur duyduğunu belirten Köse, “Onu tebrik ediyorum. İyi işler yaptı, başardı. Bizim zamanımızda böyle imkânlar yoktu” diye konuştu.
Süheyla ve Kemal ile birlikte büyümenin hayata bakışını değiştirdiğini söyleyen Oktay Köse, “Sağlıklı insanların bir olaya bakışıyla engelli bir insanın bakışını harmanlayınca ortaya farklı bir şey çıkıyor. Vicdani ve insani olarak farklı yetişiyorsunuz. Çevrenizdeki olaylara farklı gözle bakabiliyor, empati yeteneğiniz çok fazla gelişiyor” dedi.
Süheyla’nın yaşam öyküsünü “Süsü” adlı çocuk kitabına dönüştürdüğünü belirten Köse, “Bir engelli insanın da önü açılırsa neler başarabileceğini çocuklara örnek olsun diye yazdım” ifadelerini kullandı.
