Engelli vatandaşı otobüse almayan şoför bir daha otobüs direksiyonuna geçemeyecek

Hatay’da otobüse binmek isteyen tekerlekli sandalyedeki vatandaşa engelli rampasını açmayan otobüs şoförüne idari para cezası uygulanarak, görevine son verildi. Şoförün bir daha toplu ulaşım araçlarında görev yapamaması için gerekli sürecin de başlatılacağı öğrenilirken, yaşadıklarını anlatan engelli Salih Kara, “Benim küçük kızım videoyu görünce ’Babamı dövmüşler’ diye ağladı” dedi.

Hatay’ın Reyhanlı ilçesinde yaşayan yüzde 80 engelli Salih Kara, hastane çıkışı özel halk otobüsüne binmek istedi. Tekerlekli sandalyesiyle evine gitmek isteyen Kara, şoförden engelli rampasının açılmasını talep etti. Otobüs şoförünün tekerlekli sandalyeyle tek başına otobüse binemeyeceğini söylemesi üzerine Kara ve otobüs şoförü arasında tartışma yaşandı. Çevredeki diğer şoförlerin de dahil olduğu tartışmada otobüs şoförünün, “Niye afra tavra yapıyorsun. Ben senin hizmetçin miyim ya niye çekiyorsun, ne telefon çekmesi. Kimse gelmeden almak yasak. İstediğin yere yaz” dediği anlar kameralara yansıdı. Otobüse alınmayan ve yaşadıklarını cep telefonuyla görüntüleyen Kara ise, “Şu an bir engelliye rampayı açmıyorsun, açmam diyorsun. Üsten üsten konuşuyorsun, plakanı alıyorum senin. Rampayı açmaya mecbursun. Telefon çekiyor. Görüşeceğiz” dedi. Olayın sosyal medyada gündeme gelmesinin ardından Hatay Büyükşehir Belediyesi zabıta ekipleri inceleme başlattı. Yapılan incelemelerde engelli rampasının açılmadığı, vatandaşa kaba davranıldığı ve toplu taşıma kurallarına uyulmadığı tespit edildi. Şoför Ş.H. hakkında 3 ayrı maddeden idari para cezası uygulanırken, bağlı olduğu kooperatif tarafından da görevine son verildi. Ayrıca Hatay Büyükşehir Belediyesi ve UKOME’de alınacak karar doğrultusunda şoförün bir daha toplu ulaşım araçlarında görev yapamaması için gerekli sürecin başlatılacağı öğrenildi.

Engelli rampası açılmadığı için otobüse binemeyen engelli Salih Kara, yaşadıklarını şöyle anlattı:

“Ben yüzde 80 ağır engelli raporum var, çalışma durumum yok. Engelli ve bakıcı maaşıyla geçinmeye çalışıyoruz. Olay günü hastaneye röntgen çektirmeye gittim ve bir gün evvel benim üroloji doktorumda randevum vardı. O gün röntgen cihazı arızalı olduğu için hastaneye olay günü gitmek zorunda kaldım. Ben hastanede işlemlerimi bitirdikten sonra hastanenin yanındaki halk otobüsü durağına gittim. ’Kaptan rampayı açar mısın?’ dedim. Engelli rampası var ve açmak zorunda. Bu bir lütuf değil. Bana ’Refakatçin yok’ dedi. Bunlar video çekmeden önce oldu. ’Refakatçin yoksa seni alamayız’ dedi ve orada aramızda bir tartışma oldu. Tartışma esnasında bir kadın kardeşimiz kendisi rampayı açtı ama kaptan ’Yasak, almam seni’ dedi. Refakatçimin olmadığını söyledi. ’Reyhanlı’nın kuralları ayrı, Türkiye Cumhuriyeti devletinin kuralları ayrı mı?’ dedim. Tehditkar şekilde konuşmaya başladı. Olaya diğer iki şoför de müdahil olmaya başladılar. Ben o esnada cep telefonunu çıkardım. Çünkü aklıma türlü senaryolar geldi. Darbedilebilirm diye düşündüm. Telefonu çıkartmasaydım darbedilecektim. Hatta video çektiğim esnada kaptan zorla telefonu almaya çalıştı. Otobüs dolduktan sonra kendisini haklı çıkarmak için video çekerek ’Bakın yer var mı, nereye koyayım bunu’ dedi. Sonradan diğer sıradaki otobüse bindim. Beyaz Masa’yı aradım ve yaklaşık 17 dakika konuştum. Hakkımı savunmak için yapabileceğim her şeyi yapacağım. Eve geldim ve daha da bir öfkelendim. Benim küçük kızım videoyu görünce ’Babamı dövmüşler’ diye ağladı. Şoförle ilgili cezayı duyum olarak duydum. Ben yasal sürecin takipçisiyim. Hukuken ne gerekiyorsa hepsini yapacağım. Ben adamı tanıdığım yok, adamın da beni tanıdığı yok. Benimle ne derdin vardı.”