Bu okulda eşyalar kaybolmuyor

Gümüşhane’nin eğitim tarihindeki mihenk taşlarından biri olan ve 1972 yılında eğitim-öğretim faaliyetlerine başlayan Merkez Atatürk Ortaokulu, sadece akademik başarıyla değil, öğrencilerine kazandırdığı ahlaki değerlerle de adından söz ettiriyor.
Okul Müdürü Birol Tuğlu’nun liderliğinde 2019 yılından bu yana uygulanan geleneksel “alkış” töreni, 6. yılını geride bırakırken dürüstlüğü okul kültürünün ayrılmaz bir parçası haline getirdi.
Okulda hayata geçirilen “Herkes hayatında en az bir kez ayakta alkışlanmalı” düsturuyla başlatılan “Erdemli Öğrenciler” uygulamasıyla buldukları kayıp eşya ve paraları okul yönetimine teslim eden öğrenciler, her Cuma günü tüm öğrencilerin önünde onore ediliyor.
Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ne tam uyum sağlayan bu uygulama, şehirde dürüstlüğün simgesi haline geldi. Uygulamanın çıkış noktasını anlatan Okul Müdürü Birol Tuğlu, sürecin tamamen doğal bir seyirde geliştiğini belirtti.
Öğrencilerin buldukları kalem, silgi veya küçük miktarlardaki paraları kendisine getirdiklerinde yaşadıkları mutluluğu gözlemlediğini ifade eden Tuğlu, “Hayatta herkes en az bir kez ayakta alkışlanmalı düşüncesiyle bu süreci başlattık. Çocuklarımızın bu güzel davranışlarını onore etmek ve kalıcı hale getirmek için isimlerini not almaya başladım. Her Cuma günü Bayrak Töreni öncesinde, ’Haftanın Erdemli Öğrencilerini’ tüm okulun huzurunda alkışlatıyoruz. Bu, çocuklarda tarif edilemez bir özgüven ve aidiyet hissi oluşturuyor” dedi.
Yeni müfredatın temelini oluşturan erdem ve ahlak vurgusuna dikkat çeken Tuğlu, bilimin ancak ahlakla birleştiğinde bir anlam ifade edeceğini vurguladı. 21. yüzyıl vizyonunda aklı ve ahlakı bir arada götürmenin önemine değinen deneyimli eğitimci, uygulama sayesinde okulda hiçbir eşyanın kaybolmadığını, sahipsiz kalan paraların ise Okul Aile Birliği hesabına aktarılarak yine öğrencilerin hizmetinde kullanıldığını belirtti.
Okulun örnek öğrencilerinden Uygar Taşdelen ise yaşadığı deneyimi şu sözlerle aktardı:
“Bahçede bir hırka buldum ve hemen müdürümüzün odasına götürdüm. İsmimi yazdı ve bana teşekkür etti. Cuma günü törende kürsüye çağrıldığımda ve arkadaşlarım beni alkışladığında çok heyecanlandım ama aynı zamanda kendimle gurur duydum.”
(RE-ÖS-Y)