Suruç Ovasının 2016 yılında suya kavuşmasıyla birlikte ürün çeşitliliği arttı. Daha önce farklı illere mevsimlik işçi olarak çalışmaya giden Suruçlular, şimdi artık kendi arazilerindeki seralarda ürün yetiştiriyor.
Şanlıurfa şehir merkezine yaklaşık 45 kilometre uzaklıktaki Suruç Ovası’nın 2016 yılında suya kavuşması, bölgedeki mevsimlik tarım işçiliği göçünü tamamen bitirdi. Geçmişte geçim derdiyle başka illere giden Suruçlular, artık kendi topraklarında kurdukları seralarda üretim yapıyor.
Göç bitti, kendi toprağının patronu oldular
Yıllarca su hasreti çeken Suruç Ovası, sulu tarıma geçilmesiyle birlikte mevsimlik tarım işçiliğini bitirme noktasına getirdi. Daha önce fındık, pamuk veya çapa işleri için ailece farklı şehirlere göç eden vatandaşlar, artık gurbete gitmek zorunda kalmıyor. Topraklarına geri dönen bölge halkı, kendi arazilerinde kurdukları modern seralar sayesinde kendi işinin patronu oldu.
Ürün çeşitliliği arttı
Sulu tarımla birlikte ovadaki tarımsal üretim kalıpları da tamamen değişti. Tek tip ve kuru tarımdan kurtulan Suruç’ta ürün çeşitliliği zirveye ulaştı. Yılın her dönemi üretim yapılabilen seralar sayesinde hem bölge ekonomisi canlandı hem de Suruç, Şanlıurfa’nın en önemli tarım ve istihdam merkezlerinden biri haline geldi.
Kimse gitmek istemiyor
Mevsimlik tarım işçiliğini bırakarak kendi arazisi üzerine kurduğu serada üretim yapan Mehmet Akkuş, “Su yokken işçileri Aydın Söke, Malatya’ya götürüyorduk. 2026 yılında su geldikten sonra kimse artık gitmek istemiyor. Burada iş çok” dedi.
Şanlıurfa ovalarında daha önce kuru tarım yapıldığını söyleyen Ziraat Yüksek Mühendisi Mehmet Tekçe, “Atatürk Barajındaki suyun ovaya bırakılmasıyla beraber sulu tarıma geçen çiftçiler kendi arazilerinde üretim yapmaya başladı. Son zamanlarda da seracılık yaygınlaşmaya başladı. Seralarda salatalık, patlıcan, biber üretimi yapılıyor. Ürünler iç pazarda ve il dışında satışa sunuluyor. Dört kişilik bir aile sera kurduğu zaman yıllık ihtiyacını karşılayabiliyor” diye konuştu.
