Hekimsen Genel Başkanı Adil Kurban, malpraktis (tıbbi uygulama hatası) davalarındaki hukuki boşlukların ve yüksek tazminat tutarlarının hekimlik mesleğini sürdürülemez hale getirdiğini söyledi.
Adil Kurban, yaptığı açıklamada, mevcut sistemin oluşturduğu ekonomik yükün ve yargı süreçlerindeki aksaklıkların hem hekimleri hem de kamu maliyesini tehdit ettiğini belirtti. Tazminat tutarlarının akıl ve hukuk sınırlarını zorladığını ifade eden Kurban, “77 milyonluk nüfusa göre beklenen dava sayıları üzerinden yapılan hesaplamalar, yıllık 77 milyar TL ve üzerinde bir ekonomik pazarın oluştuğunu göstermektedir. Bu yük, kısa vadede hekimleri meslekten koparır, orta vadede ise Hazine’nin dahi finanse edemeyeceği bir yapıya dönüşür. Bu tablo, mafyatik oluşumları dahi iştahlandırabilecek kadar tehlikelidir” dedi.
“Tıbbi dosyalar yeterince incelenmiyor”
Tıbbi dosyaların yeterince incelenmeden karara bağlandığını belirten Kurban, İstinaf ve Yargıtay süreçleri beklenmeden icra yoluna gidildiğini aktardı. Kurban, “Bir dosyada, sanık avukatının beyanına göre mahkeme kararı gece saat 03.00’te veriliyor ve sabah 09.30’da icra memurları hekimin kapısına dayanıyor. Bu durum, yargıdaki liyakatsizliğin ve sistemdeki çürümenin ne boyuta ulaştığını açıkça göstermektedir” diye konuştu.
“Hekimlik Yasa Taslağı hayata geçirilmeli”
Hekimsen Genel Başkanı Adil Kurban, sorunların çözümü için hazırladıkları “Hekimlik Yasa Taslağı”nın önemine işaret ederek, önerilerini şöyle sıraladı:
“Ayrım kaldırılmalı. Özel, kamu ve üniversite ayrımı olmaksızın tüm hekimler aynı hukuki koruma kapsamına alınmalıdır. Tazminat sınırı getirilmeli. Tazminatlar, hukukun geçmişteki makul ve adil sınırlarına çekilmelidir. Üç aşamalı kurul denetimi olmalı. Mahkeme, istinaf ve Yargıtay aşamalarında üç ayrı bilimsel kurul olayı incelemeli, hata varsa yalnızca tazminat değil, mesleki yeterliliği giderici mekanizmalar devreye alınmalıdır. Hızlı ve adil yargı olmalı. Dava süreleri kısaltılmalı, hekim ve hastanın hakları dengeli biçimde korunmalıdır. Malpraktis sigortalarının teminat tutarları ve uygulama sistemi günün gerçeklerine uygun şekilde yeniden düzenlenmelidir.”
