Eskişehir’de uzun yıllar boyunca öğretmenlik yapan Mukaddes Birtan Pekgüç, emekli olduktan sonra yardım faaliyetlerine yöneldi.
Binlerce öğrencinin hayatına dokunan öğretmen Mukaddes Birtan Pekgüç, geçtiğimiz yıl emekliliğe ayrıldı. Meslek hayatını sürdürürken yardım faaliyetlerine de destek veren Pekgüç, emekli olduktan sonra gönüllülerin arasına dahil oldu. Zamanının büyük bir bölümünü hayırseverler ile birlikte ihtiyaç sahibi vatandaşlara destek olmak için ayıran Pekgüç, bir öğretmen olarak emekliliğinde de topluma katkı sağlamayı tercih etti.
“Vicdan dediğimiz şey, insanın çevresinde olup bitene duyarsız kalmamasıyla anlam kazanıyor”
Öğretmenliğin yalnızca sınıfta ders anlatmak değil; insanın hem insana hem de yaşadığı çevreye karşı sorumluluğunu diri tutan bir yaşam biçimi olduğunu düşünen Birtan Pekgüç, dayanışma çalışmalarının hayatının uzun yıllardır bir parçası olduğunu belirtti. Pekgüç, “Ben aslında uzun zamandır bu çalışmaların içindeyim. Öğretmenlik yaptığım yıllarda da elimden geldiğince insanların yanında olmaya, bir ihtiyacı gördüğümde katkı sunmaya çalıştım. Çünkü vicdan dediğimiz şey, insanın çevresinde olup bitene duyarsız kalmamasıyla anlam kazanıyor. İnsan hem insana hem de yaşadığı çevreye karşı sorumluluğunu hatırlamalı. Elbette gönül ister ki, hiç kimsenin ihtiyacı olmasın, kimse sıkıntı yaşamasın ama dünyanın bu karmaşası içinde insanların birbirini unutmaması, birbirine destek olmayı sürdürmesi çok kıymetli” dedi.
“İnsan insana destek oldukça dertler azalır”
Küçük katkıları bile büyüyen bir dayanışma halkasına dönüştürebilmenin mümkün olduğunu vurgulayan Pekgüç, sözlerini şöyle sürdürdü:
“Bazen bir insanın sıkıntısını biraz olsun hafifletmek, onun yükünü paylaşmak yalnızca o kişi için değil, yardım eden için de derin bir anlam taşıyor. Böyle anlarda insan hayatın gerçek değerlerini daha iyi hissediyor. Birinin derdinin hafiflediğini görmek, o karşılıklı insani sıcaklığı yaşayabilmek, yaşamın anlamını hatırlatan en güçlü duygulardan biri oluyor. Vicdan, insanın hem insana hem de çevresine karşı sorumluluğunu hatırlatan en güçlü sestir. İnsan insana destek oldukça hem dertler azalır hem de yaşamın anlamı çoğalır. Yapabildiklerimizi paylaşarak bu dayanışma halkasını büyütmek aslında hepimizin ortak sorumluluğudur. Emeklilikten sonra zamanım biraz daha arttı; ben de bu zamanı yine aynı anlayışla, insanların birbirine destek olduğu bu çalışmaların içinde yer alarak değerlendirmeye çalışıyorum.”
