Kahramanmaraş’ta 71 yaşındaki Selehattin Değirmenci, depremde kaybettiği yarım asırlık hayat arkadaşını ve torununu unutamadı. Asrın felaketiyle hayatı tamamen değişen Değirmenci, yaşadığı acıyı ilk günkü gibi yüreğinde taşıyor.
Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinden geriye acı dolu hayatlar kaldı. Deprem gecesi güvenlik görevlisi olarak görev yapan Selahattin Değirmenci, Onikişubat ilçesi Hayrullah Mahallesi Azerbaycan Bulvarı üzerindeki Aydın Apartmanı’ndaki evinde yarım asırlık karısı Elife ve 15 yaşındaki torunu Efe’yi kaybetti. Değirmenci’nin eşi ve torununun cansız bedenleri 7 gün sonra enkazdan çıkarıldı.
Hayatının deprem sonrası değiştiğini ve yalnızlaştığını ifade eden Selehattin Değirmenci, “Deprem anında oturuyordum, bir anda her yer sallanmaya başladı. Dışarı çıktım, her taraf karanlığa büründü. Ayağıma bir briket düştü, parmağım kırıldı ama yalın ayak mahalleye doğru koştum. Eve vardığımda ev yerle bir olmuştu. Kimse yoktu, bağırdım çağırdım ama fayda etmedi. Eşim ve torunumu çıkardıklarında burnu bile kanamamıştı. Önce uyuyorlar sandım. ‘Bunlar uyuyor’ dedim. İnsan evde kimse yoksa böyle düşünüyor. O gün nöbetteydim, aslında evde yatacaktım ama kısmet olmadı” dedi.
“Bana ‘baba’, ninesine ‘anne’ derdi”
Torununu evladı gibi büyüttüğünü dile getiren Değirmenci, “Torunumun babası mahkumdu. Annesi de torunum 5 aylıkken trafik kazasında vefat etmişti. Ben büyüttüm. Bana ‘baba’, ninesine ‘anne’ derdi. Çok terbiyeli bir çocuktu. Allah nur içinde yatırsın. 50 yıllık evliliğimiz sevgi ve saygı üzerine kuruluydu. Birbirimizi incitmezdik. Öte git bile demedik, çok mutluyduk” dedi.
Emekli olduğunu, şu anda günlerini dışarıda geçirdiğini söyleyen Değirmenci, oğlu ve gelininin evinde kaldığını, ona rağmen içine yalnızlık çöktüğünü aktardı. Değirmenci, “Televizyona bakıp oturuyorum. Yalnızlık çok zor” şeklinde konuştu.
