Zonguldak’ta maden işçileri Ramazan ayının ilk sahurunu yerin 120 metre altında yaptı. Ailelerinden uzakta, kömür direklerinden kurdukları sofrada buluşan madenciler, dualarla oruca niyetlendi.
Kilimli ilçesine bağlı Gelik beldesinde faaliyet gösteren özel bir maden ocağında çalışan işçiler, 11 ayın sultanı Ramazan ayını yerin metrelerce altında karşıladı. Yerin 120 metre altında “kara elmas” diyerek kömür kazarak geçimlerini sağlayan madenciler, sahur vakti geldiğinde çalışmalarına mola verdi. Kömür üretiminde tahkimat için kullanılan ağaç direklerden sofra kuran işçiler, yanlarında getirdikleri biber, peynir, zeytin, domates, salatalık, soğan ve barbunyadan oluşan sahur yemeğini paylaştı.
“Yer altında çalışmak dışarıya göre daha zor”
15 yıldır madencilik yapan 45 yaşındaki Şener Zurnalı, yer altı şartlarının ve gurbette sahur yapmanın zorluğuna değinerek şunları söyledi:
“15 yıl zor. İlk başlarda öyle şey değildi ama sonra zorlaşmaya başlıyor. Yerin altında olduğumuz için, biraz dışarıya göre yer altı daha zor. Yani yer üstüne bakaraktan yer altı daha zor; yani çalışma şartları olsun. Ama yapacak bir şey yok, ekmek parası. Mecburen çalışıyoruz. Yine bir Ramazan geldi, Allah’a şükürler olsun. İnşallah bu Ramazan’ı da mutlu, sevinçli bir şekilde geçiririz. Allah’ım inşallah bayrama da ermeyi nasip eder. Evet, ilk sahurumuzu ailemizden uzakta yaptık işte. Yapacak bir şey yok. Ekmek parası dediğim gibi. Mecburiyetten çalışmak zorundayız. Onlar da ekmek bekliyor. Sofrada peynirimiz vardı, zeytinimiz vardı, domatesimiz, salatalığımız, soğanımız, barbunyamız. Arkadaşlarla evden ne getirdiysek burada paylaşıp beraber bir şekilde oturup yiyoruz. Sahurdan sonra işimize devam ediyoruz. Herkesin Ramazan Bayramı kutlu ve mutlu geçsin inşallah. Allah’ım bayrama da ermeyi nasip etsin.”
“Oraya girdiğinizde her şey ile bağınızı kesiyorsunuz”
Mesai arkadaşlarıyla birlikte yer altında bir aile ortamı oluşturduklarını belirten 46 yaşındaki, 12 yıllık maden işçisi Selahattin Ordu ise duygularını şöyle dile getirdi:
“Yeraltı dediğimiz zaman çok farklı bir olay. Dışarıdaki işlerle kıyasladığımızda tamamen cesaret isteyen ağır işe kendini adapte eden özverisini vermekle gerekli bir iştir. Yer üstündeki işlerle çok farklı. Oraya girdiğinizde her şey ile bağınızı kesiyorsunuz. 120 metre yer altına inince, şartlar ağır. Kısa süreliğine her şeyi unutuyoruz. Ailemizi bile geride bırakıyoruz. Bir Ramazan ayına daha ulaştık. Arkadaşlarla birlikte ilk sahurumuzu yaptık. Herkes evinden getirmiş olduğu yolluklarla sahurumuzu eda ettik. İlk sahurumuzu arkadaşlarla birlikte yaptık. Herkese hayırlı olmasını temenni ediyorum. Ailemiz ön planda oluyor ama buradaki iş ortamında arkadaşlarımız da bizim bir ailemiz oluyor. Destek olabiliyoruz birbirimize. Buruk oluyor. Evde yapmak tabii ki farklı oluyor. Ekmek paramızın peşinde olduğumuz için ailemizin geçimini sağlamak için bu şartları kabul ediyoruz. Sofrada peynir, zeytin, barbunya, soğan, domates, salatalık, içecek su vardı. Sahurumuzu yaptık, duamızı yaptık. Tekrar işimize kaldığımız yerden devam edeceğiz. Hayırlısıyla iftarımızı ailemizle yapacağız. Herkesin içine girmiş olduğu Ramazan ayının hayırlı uğurlu olmasını temenni ediyorum. Ramazan Bayramı’na herkesin ulaşmasını canı gönülden temenni ediyorum. Hayırlı sahurlar.”
Yapılan sahurun ardından ellerini semaya açarak dua eden madenciler, oruca niyetlendikten sonra kömür kazmaya devam etti.
