Kahramanmaraş’ta 6 Şubat depremlerinde göçük altında kalan 70 yaşındaki Mevlüt Nedirli, 6 gün sonra oğlunun çabalarıyla enkazdan çıkarıldı. Nedirli, “Enkaz altında 6. gün Ankara’daki oğluma mesaj atabildim. ‘Acele gel, göçük altındayım’ dedim. Oğlum geldi. Kolumu ve bacağımı kaybettim ama hayattayım” dedi.
Kahramanmaraş’ta 6 Şubat 2023’te yaşanan depremlerde Onikişubat ilçesi Hayrullah Mahallesi Azerbaycan Bulvarı üzerindeki Billur Apartmanı yıkıldı. Apartmanda yaşayan 70 yaşındaki Mevlüt Nedirli ve ailesi de enkaz altında kaldı. Depreme çalışma odasında yakalandığını ifade eden Nedirli, sarsıntının başlamasıyla birlikte binanın saniyeler içinde çöktüğünü anlattı. Elektriklerin kesilmesiyle zifiri karanlıkta kalan Nedirli, kolu ve bacağını kaybetti. Hayatını konteyner kentte sürdüren Nedirli’nin dilindeki dua ise insanların huzurlu olması.
“Altı gün boyunca enkaz altında yaşadım”
Enkaz altında günlerce yardım beklediğini ifade eden Nedirli, açlık hissetmediğini ancak susuzluğun dayanılmaz hale geldiğini belirterek, hayatta kalmak için kendi imkanlarıyla mücadele ettiğini dile getirdi. Zaman kavramını kaybettiğini aktaran Nedirli, “Saniyeler içinde bina sallanmaya başladı. Evler gidip geliyordu. Ayağımın altından bir kayma hissi geldi. Elektrikler kesildi, her yer karanlığa büründü. Üzerime beton parçaları düştü. Ayağım ve kolum sıkıştı, hareket edemedim. Hanımı, çocuklarımı çağırdım ama sesimi duyan olmadı. Acılar içinde kaldım. Zaman kavramını yitirdim. Ne uyuduğumu biliyorum ne uyandığımı. İkinci gün ateşim çıktı. Susuzluk başladı. Karanlıktayım, su yok. Hayatta kalabilmek için kendi imkanlarımla mücadele ettim. Rabbime dua ettim, ‘Buradayım, göçük altındayım, bana bir çıkış yolu göster’ dedim. Altıncı gün Ankara’daki oğluma mesaj atabildim. ‘Acele gel, göçük altındayım’ dedim. Oğlum geldi. Herkes ona gitmesini söylemiş ama o, ‘Babamı canlı ya da cansız bulmadan buradan ayrılmam’ demiş” dedi.
“Yarınların sahibi biz değiliz”
Nedirli, enkazda bir delik açıldığında içeriye hava geldiğini hatırladığını belirterek, “İlk kez oksijen aldım. Gözlerim doldu, konuşamadım. O gece beni çıkardılar. Hastaneye götürüldüm. Kangren başlamıştı. Önce kolumu, sonra bacağımı almak zorunda kaldılar. Ankara Şehir Hastanesi’nde tedavi gördüm. Şimdi konteynerde yaşıyorum, kontroller için zaman zaman Ankara’ya gidiyorum. Kolumu ve bacağımı kaybettim ama hayattayım. Rabbim insanlara huzur versin. Yarınların sahibi biz değiliz. Bu ülke bir tane, Kahramanmaraş bir tane. Herkes memleketine sahip çıksın” diye konuştu.
