Gaziantep’te Yaşar Erbil, henüz 8 yaşında dokumaya başladığı Antep kilimini gelecek kuşaklara aktarmak için 80 yıldır çalışıyor.
Çocuk yaşta babasından kilim dokumayı öğrenen ve ilkokul 5’inci sınıftan mezun olduktan sonra ise tahta kilim tezgahın başına geçen 88 yaşındaki Yaşar Erbil, babasından kalma tahta tezgahında yıllardır geleneksel yöntemlerle Gaziantep’in tarihi ve kültürel dokusunu yansıtan kilimleri dokumaya devam ediyor.
Kilim dokumaktan vazgeçmiyor
İlerlemiş yaşına rağmen 6 metrekarelik dükkanında mesleğini yaşatmanın mücadelesini veren Erbil, kentte kalan tek usta olmasına rağmen kilim tezgahından ve kilim dokumaktan vazgeçmiyor. Tarihi Antep evlerinin bulunduğu ve kentin en eski yerleşim alanlarından biri olan Şahinbey ilçesinin Suyabatmaz Mahallesi’ndeki Şehreküstü Konakları’ndaki 6 metrekarelik dükkanında kilim dokumaya devam eden Erbil, bin bir emek ve zahmetle geleneksel yöntemlerle ilmek ilmek dokuduğu kilimleri hem yurt içine hem de yurt dışına satıyor. Her gün sabahın ilk ışıklarıyla birlikte ilk günkü hevesle asırlık tezgahının başına geçen Elbir, babasının öğrettiği ve kendi oluşturduğu tasarımlarla dokuduğu kilimleri dükkanında da satışa sunuyor.
Mesleğin son temsilcilerinden
Gelecek kuşaklara taşımak istediği tarihi Antep kilimini ömrü ve sağlığı el verdiği müddetçe dokumaya devam eden Elbir, Gaziantep’te mesleğin son temsilcilerinden olduğunu söyledi. Antep kilimini dokumayı babasından öğrendiğini söyleyen Elbir, doğup büyüdüğü mahallede o yıllarda geçim kaynağının sadece kilim dokuma olduğunu ifade etti.
“1960 yılından sonra kendi iş yerimi açtım”
Mesleğini yıllardır severek yaptığını belirten Elbir, “Kilim dokuma mesleğine 1945 yılında başladım. Yıllarca bu mesleğin çıraklığını yaptım ve 1960 yılına kadar kalfalık yaptım. O yıllarda makineleşme başlayınca mesleğimizin biteceği belliydi. 1960 yılından sonra kendi iş yerimi açtım. Bir dönem ara verdim ama fazla bir zaman geçmeden tekrar mesleğe başladım” dedi.
“Gaziantep’in en iyi sanayisi kilim dokumacılığıydı”
Babasının kentte en iyi kilim dokuyan ustalardan olduğunu belirten Erbil, “Zamanında babamda bu işi yapardı. O dönem Gaziantep’in en iyi sanayisi kilim dokumacılığıydı. Ben de ilkokula gider gelirken hep babama uğrardım. Babamın yanında masara sarardım. Ben sarardım babam da kilim dokurdu. Babam vefat ettikten sonra yine mesleğe ara verdim. 1995 yılında tekrar mesleğe başladım. Ne yaptıysam da baba mesleğinden ve kilim dokumaktan ayrılamadım. Halen kilim dokumaya devam ediyorum. Şimdi ustalığını yapıyorum” şeklinde konuştu.
“Gaziantep’te kilim dokuyan bir ben kaldım”
Sağlığı el verdiği ve ömrü yettiği müddetçe mesleğini sürdürmek istediğini ifade eden Erbil, “Benden başka kilim dokuyan kalmadı. Gaziantep’te kilim dokuyan bir ben kaldım. Çıraklık dönemimizde 9-10 bin tane tezgah vardı. 1960’lı yıllarda makineleşme başladı ve bu meslek de bitmeye doğru gitti. Kilim dokuma sanatı da yok oldu. Yok olmaya yüz tutan mesleğimi geleneksel yöntemlerle sürdürüyorum” ifadelerini kullandı.
İlerleyen yaşına rağmen ürettiği el emeği göz nuru kilimleri yurt içi ve yurt dışındaki müşterilerine satarak hem geçimini sağladığını hem de mesleğini sürdürdüğünü belirten Erbil, Antep kilimini yaşatmak için tezgah başında çalışmaya devam edeceğini de sözlerine ekledi.
